Dut (Morus) Hakkında
Dut, Türkiye'nin yüzyıllardır tanıdığı, dayanıklı, hızlı büyüyen bir meyve ağacıdır. Beyaz, kara ve mor (ipek) dut olmak üzere üç ana türü vardır.
Çeşitler
- Beyaz Dut (Morus alba): Tatlı, açık renkli, yapraklarıyla ipek böceği yetiştiriciliğinde kullanılır.
- Karadut (Morus nigra): Ekşi-tatlı, yoğun mor renk, en aromatik. Reçel ve pekmez için.
- Mor Dut (ipek dutu): Beyaz × kara melezi, orta tat.
- Aşılı dutlar: 2–3 yılda meyve verir; çöğür dutlar 6–8 yıl bekler.
İklim ve Toprak
- −25 °C'ye kadar dayanır; tüm Türkiye'de yetişir.
- Kuraklık ve tuzluluk toleransı yüksek.
- Toprak ayırt etmez; pH 5,5–7,5 arası tüm topraklarda büyür. Ağır killi topraklarda dahi yaşar.
Dikim ve Bakım
- Mesafe: 5×6 m (dekara 33 ağaç). Bahçe kenarı ve gölgelik amaçlı tek dikim de yaygındır.
- Sulama: İlk 2 yıl haftada 1 kez 20 lt; sonrası kuraklıkta sulanır.
- Budama: Şekil budaması yeterli; aşırı budama meyveyi azaltır. Karadut budama sevmez.
- Gübreleme: Yıllık 1 kez ilkbaharda yanmış çiftlik gübresi yeterli.
Hasat
Beyaz dut Mayıs sonu, kara ve mor dut Haziran–Temmuz olgunlaşır. Beyaz dutta silkme (ağacın altına çarşaf serilir) yöntemi yaygın; karadutta tek tek elle toplanır (renk lekesi yapar). Olgun ağaçtan 50–150 kg ürün alınabilir. Kuş zararı yüksektir, file örtüsü önerilir.