Kayısı (Prunus armeniaca) Hakkında
Kayısı, Türkiye'nin dünya birincisi olduğu meyvedir; Malatya, Erzincan, Iğdır başlıca bölgelerdir. Erken çiçeklenmesi nedeniyle don kritik faktördür.
Çeşitler
- Hacıhaliloğlu: Kuru kayısı kraliçesi; Malatya standart.
- Kabaaşı: Kuru-yaş çift amaçlı; Malatya ve Erzincan.
- Hasanbey, Çataloğlu, Şekerpare: Yerli geleneksel.
- Roxana, Bergeron, Aurora: Yabancı taze pazar çeşitleri.
- Ninfa: Çok erkenci, taze pazar.
Tozlanma
Çoğu Türk kayısı çeşidi kendine verimli; ancak yabancı çeşitler (Hasanbey hariç) kısırdır → 2 çeşit gerekli. Tüm kayısılarda arı kovanı verim için kritiktir.
İklim ve Toprak
- Soğuklama: 600–1000 saat.
- Don: Mart başında çiçeklenir → geç don kayıp riski yüksek. Geç çiçeklenen çeşitler tercih edilir.
- Toprak: pH 6,5–7,5, kireçli-tınlı, drenajlı.
Dikim ve Bakım
- Mesafe: 5×6 m (dekara 33 ağaç).
- Anaç: Zerdali çöğürü (kuvvetli, klasik); GF677 (yarı bodur, sulu); Marianna (kireçli toprak).
- Sulama: Yaz haftada 1–2 kez 40–60 lt; meyve dolum dönemi kritik.
- Budama: Goble sistem; içe büyüyen sürgünler temizlenir, hafif tutulur.
Hastalık ve Zararlılar
Monilya en büyük tehdit — çiçek dönemi 2–3 kez bakırlı + sistemik fungisit zorunlu. Şarka virüsü, yaprak büken, dal kanseri diğer sorunlardır. Kanser dalı bulunca 30 cm sağlamından kesip yakılmalıdır.
Hasat
Haziran–Temmuz hasat. Taze pazar için sertken, kuru kayısı için dalda tam olgun toplanır. Olgun ağaçtan 60–120 kg yaş, 12–25 kg kuru kayısı; dekardan 3–5 ton yaş ürün alınır.